سال ۱۹۶۸، پژوهشگری به نام اسپنسر سیلور در شرکت تریاِم مشغول ساخت یک چسب فوقالعاده قوی بود. اما نتیجه، دقیقاً برعکس شد. او بهجای یک چسب قدرتمند، مادهای ساخت که به سطوح میچسبید، اما به همان راحتی هم جدا میشد و هیچ اثری از خود باقی نمیگذاشت. از نظر بسیاری از همکارانش، این پروژه یک شکست کامل بود. هیچکس نمیدانست این چسب ضعیف به چه دردی میخورد.
سالها گذشت و این اختراع تقریباً فراموش شد. تا اینکه یک روز، یکی دیگر از مهندسان شرکت به نام آرت فرای با مشکلی ساده روبهرو شد. او عضو گروه کر کلیسا بود و برای علامتگذاری صفحات کتاب سرود، تکههای کاغذ بین صفحات میگذاشت؛ اما هر بار که کتاب را باز میکرد، کاغذها روی زمین میریختند. ناگهان به یاد چسب ضعیفی افتاد که سالها قبل اسپنسر سیلور ساخته بود. با خودش گفت: «اگر این چسب روی یک تکه کاغذ قرار بگیرد، میتوان آن را بارها چسباند و جدا کرد، بدون اینکه به کتاب آسیبی برسد.»
همین ایده ساده، سرآغاز تولید برگههای یادداشت چسبدار «پُستایت» شد. محصولی که در ابتدا هیچکس به موفقیتش باور نداشت، اما بعدها به یکی از پرفروشترین محصولات شرکت تریاِم تبدیل شد و امروزه میلیونها نفر در سراسر جهان هر روز از آن استفاده میکنند. گاهی شکست، پایان راه نیست. گاهی فقط هنوز کاربرد واقعی آن کشف نشده است. بزرگترین نوآوریها همیشه از موفقترین ایدهها به وجود نمیآیند؛ گاهی از دل اشتباهاتی متولد میشوند که دیگران آنها را بیارزش میدانند. شاید بزرگترین فرصت زندگی یا کسبوکار شما، همین حالا در قالب چیزی پنهان شده باشد که امروز آن را «شکست» مینامید. گاهی ارزش یک ایده نه در خود ایده، بلکه در پیدا کردن کاربرد درست برای آن است.
